Halverwege mei las ik op Shesports.nl een artikeltje over de triatlon in Zandvoort. Ik had op de website van de organisatie ook al een paar keer zitten kijken maar iedere keer als ik aan inschrijven dacht dan weerhield de gedachte aan zwemmen in zee me daar toch van.
Door: Jeannette Schram
Onderaan het artikel stond de volgende zin:
Shesports zoekt een dame die deel wil nemen en verslag wil doen op Shesports.nl. Wij zorgen voor een mooi kledingpakket!
En ik dacht: waarom niet, de kans dat ze mij uitkiezen is toch niet zo groot. Een dag later had ik echter al een reactie van Roelien met daarin de volgende opmerking: Misschien kunnen we afspreken dat je kort voor het evenement nog kunt bepalen of je wel gaat zwemmen of niet? Ik kreeg dus de mogelijkheid om te kiezen voor de run-bike-run of de triatlon!
Als voorbereiding schreef ik in voor de 1/8 triatlon in Heerenveen op 4 juni 2011. Die had ik vorig jaar ook meegedaan en daar was ook een beetje mijn afkeer voor zwemmen in open water ontstaan. Als je alleen maar zwemt in een verwarmd zwembad met helder water van zo’n 28 graden, dan is de overstap naar een modderige poel van nog geen 18 graden een hele stap.
Ik vond het vreselijk. Je staat met een hele groep te wachten met je tenen in de smurrie tot je weg mag en dan wil ook iedereen zo snel mogelijk vertrekken. Met als gevolg een trap hier, een klap daar en je mond vol met dat vieze water.
‘Gelukkig’ zwom ik al vrij snel op ruime afstand achter de rest en na een paar slagen borstcrawl had ik dat ook wel bekeken en werd het gewoon schoolslag. Ik heb onderweg wel een paar keer gedacht om mijn hand op te steken en in een bootje te stappen.
Ik deed dus dit jaar weer mee in Heerenveen en als ik het weer zo erg zou vinden dan kon ik in Zandvoort altijd nog kiezen voor de run-bike-run. Het was weer verschrikkelijk, maar nu wist ik wat me te wachten stond en wist ik ook zeker dat ik in Zandvoort mee wilde doen aan de triatlon. Als je naar Zandvoort gaat hoort zwemmen in zee er bij.
In de week voorafgaand aan de triatlon ging het voorjaar over in herfst en kregen we de eerste berichten door dat het zwemonderdeel misschien zou worden afgelast. De beslissing om wel of niet te gaan zwemmen lag dus niet meer bij mij maar bij de reddingsbrigade.
Op zaterdagmiddag vertrok ik met een volle auto, want je moet heel wat meenemen voor zo’n triatlon, naar Zandvoort. De golven waren inderdaad hoog maar toch leek het me nu wel heel speciaal om het zwemonderdeel in zee af te leggen.
Na een onrustige nacht in een hotel -je bent toch wel een beetje nerveus- kon ik om 8 uur mijn startbescheiden ophalen. Voordat ik kon vragen of het zwemmen wel of niet door zou gaan werd de badmuts al uit de enveloppe gehaald en wist ik dat het run-bike-runnen zou worden.
Om half 11 ging ik op mijn nieuwe Kwicky Blade hardloopschoenen van KSWISS van start. Die zaten de dag ervoor pas bij de post dus ik had er nog geen meter mee gelopen. Het voelde echter zo goed dat ik de gok wel durfde te nemen. Het liep inderdaad super!
De start was voor de hoofdtribune. We liepen eerst een halve ronde over het circuit, dat is best pittig want de baan is niet vlak. Ik loop niet zo snel en lag in de achterhoede. Het fietsen ging hartstikke goed. Ik begon als 118e van het totale deelnemersveld en kwam na vier ronden fietsen als 62e binnen, ik had er dus 56 (!) ingehaald.
Fietsen op het circuit was een belevenis op zich met mooie bochten en hoogteverschillen. Als topsnelheid zag ik later dat ik bijna 55 op de teller had. Minpuntje bij het fietsonderdeel vond ik dat niet duidelijk werd aangegeven waar je weer van het circuit af moest.
Er was meer onduidelijkheid, want bij het omruilen van fietsen naar lopen zag ik mensen die ik kort voor het einde had ingehaald al in het parc ferme staan, die hadden dus een kortere route genomen.
Na het fietsen nog een keer lopen gaat de eerste meters niet echt lekker, maar ik kon toch in m’n ritme komen. We liepen nu over een soort duinpad om het circuit heen. Er zaten een paar pittige klimmetjes in. Maar het laatste stuk kom je weer op het circuit en met de finish in zicht krijg je vleugels. Ik kwam na 1 uur en 12 minuten over de finish en was best tevreden. Het lopen ging lekker en het fietsen super.
Op de terugweg naar Friesland zag ik dat de uitslagen online stonden, dus snel kijken hoeveelste ik geworden was. Tot mijn grote verbazing zag ik dat ik eerste was in de mijn klasse (45+), daar had ik niet op gerekend!
© Shesports.nl
Jeannette naar de Zandvoort triathlon
Zandvoort triathlon: zwemmen afgelast
Reageer
Je bent momenteel niet ingelogd, log in om een reactie achter te laten.