De ziekte van Lyme is een infectieziekte die veroorzaakt wordt door de bacterie Borrelia burgdorferi (Bb).

Teken

De Lyme-bacterie wordt meestal overgedragen door de beet van een geïnfecteerde teek. Teken zijn kleine parasieten die eruit zien als bruin-zwarte spinnetjes tussen de 1 en 3 mm groot. Ze komen vooral voor in bossen en velden van maart tot november.

De teek hecht zich vast in de huid en zuigt zich vol met bloed. Na een dag of vijf zijn ze verzadigd en laten ze los. Als de teek is geïnfecteerd, dan kunnen de Lyme-bacteriën worden overgedragen naar de mens. Honden en katten kunnen ook de ziekte van Lyme krijgen. Honden en katten kunnen heel makkelijk tekenbeten krijgen en deze mee naar huis nemen. Via honden en katten kun je dus ook een tekenbeet oplopen.

Symptomen van de ziekte van Lyme

De lokale huidinfectie begint meestal als een rood plekje, meestal na 4 à 10 dagen en bijna altijd binnen drie maanden na een tekenbeet. Deze rode ring/vlek wordt een erythema migrans (EM) genoemd. Daarnaast kunnen griepachtige klachten zoals hoofdpijn, stijve nek, koorts, spierpijn en vermoeidheid ontstaan.

In een later stadium kunnen ook de volgende symptomen optreden:

• neurologische klachten (zenuwstelsel/hersenen)
• dermatologische klachten (huid)
• reumatologische klachten (spieren en gewrichten)
• cardiologische klachten (hart)
• opthalmologische klachten (ogen)
• psychiatrische klachten

Behandeling

De ziekte van Lyme kan succesvol worden behandeld met antibiotica als dit vroeg na de besmetting gebeurt. Als je al langere tijd bent besmet, dan wordt het moeilijker om de ziekte succesvol te behandelen. Zorg er dus voor dat je regelmatig checkt of je geen tekenbeet hebt opgelopen.

Tekenbeet voorkomen en teken verwijderen

Blijf op de paden in het bos. Zorg er voor dat je niet in aanraking komt met grassen, struiken en bomen. Draag goed sluitende kleding, door bijvoorbeeld je broekspijpen in de sokken stoppen, lange mouwen en een pet te dragen.

Controleer regelmatig op teken. De teek kan via de benen omhoog klimmen en heeft een voorkeur voor warme, vochtige plekjes. De teek nestelt zich dan ook vaak in huidplooien, zoals oksels, liezen, bilnaad en knieholten, of achter het oor, in de hals/nek. Maar een teek kan ook wel gewoon op een been, arm, of de romp, zitten.

Controleer je hond of kat regelmatig op teken.

Teken verwijderen

Het is belangrijk om de teek zo snel mogelijk te verwijderen. Hoe korter de teek de kans krijgt zich vol te zuigen, hoe kleiner de besmettingskans. Bij verwijdering binnen 24 uur is de kans op besmetting vrijwel uitgesloten.

1. Neem een pincet waarmee de teek goed kan worden vastgepakt, zonder hem plat te drukken, bijvoorbeeld een epileer-of tekenpincet.
2. Plaats het pincet over de teek zo dicht mogelijk op de huid. Verdoof de teek NIET met olie, alcohol, brandende sigaret of andere middelen.
3. Trek de teek voorzichtig, met een licht draaiende beweging uit de huid. Druk de teek hierbij niet plat.
4. Ontsmet het wondje met 70% alcohol, jodiumtinctuur of jodiumzalf.
5. Noteer datum en plaats van een tekenbeet; dit is nuttig als later blijkt dat je besmet bent geraakt.

Bij het verschijnen van een EM moet je onmidelijk contact opnemen met de huisarts. Er moet onmiddelijk antibiotica worden genomen, zonder te wachten op uitslagen van testen. Er moet niet onnodig tijd worden verspild: hoe langer je besmet bent, hoe moeilijker het is om te genezen.

Maak een foto van de EM en noteer de datum van de foto; omcirkel de EM met een balpen en neem een paar dagen later weer een foto, zodat je kunt zien of de EM groter is geworden. Het beste zou zijn om elke dag een foto te maken, zodat het verloop van de huiduitslag te zien is. Houdt ook van evtuele andere symptomen de data bij.

Dit artikel is tot stand gekomen in samenwerking met Sportzorg.nl.

(c) Shesports.nl / sportzorg.nl