Ewa is regelmatig aanwezig bij mountainbikewedstrijden in België, zo ook tijdens het weekend van Koninginnedag in Nederland en de 1-mei viering in België. Hier kreeg ze de kans om Belgisch kampioene Kim Saenen te interviewen tijdens de eerste editie van het Houffalize Bike Festival.
Door: Ewa Fiuk
Talloze wedstrijden verspreid over drie dagen vonden plaats op en rondom het vroegere mountainbike wereldbekerparcours in Houffalize, Belgische Ardennen. Naast mountainbike cross country (XC) werden ook wedstrijden in andere disciplines georganiseerd, zoals downhill (DHI), Fourcross (4X), trial en mountainbike marathon.
Kim Saenen van team Nomadesk-Narviflex is Belgisch kampioene en winnares van het Houffalize Bike Festival.
Ben je tevreden over het resultaat?
“Ja ik ben tevreden over mijn wedstrijden in Houffalize. Ik had vooral een beetje schrik van de proloog. Deze was kort en krachtig en dat is nu net niet mijn ding.
Bovendien zat de legendarische afdaling van de Fosse D'Outh erbij en deze had ik nog nooit gedaan. Maar na de parcoursverkenning had ik er wel alle vertrouwen in. Ik had nergens een probleem.
Zaterdag was naar mijn gevoel mijn iets mindere dag, maar ik had de nacht ervoor dan ook weinig kunnen slapen wegens hoestaanvallen. Ik heb inspanningsastma en door de luchtkwaliteit van de laatste weken heb ik daar precies nog meer last van. Dus na de proloog was het weer zover. Zondag ging het naar mijn gevoel weer wat beter.”
Je reed elke dag sneller ten opzichte van de mannelijke deelnemers. Je tijdsverlies was elke dag kleiner. Heb jij dit tijdens de races gemerkt?
“Daar heb ik eigenlijk totaal niet bij stilgestaan. In de proloog is het logisch dat ik wat meer verlies op de mannen had. Daar is vooral power voor nodig. Dat hebben zij dus iets meer, spijtig dat ik dat moet toegeven.
Zaterdag was dus een iets mindere dag en ik kon dan ook bij bijna geen enkel groepje aanpikken om het middelste, iets vlakkere stuk van de rit te overbruggen. Dit was wel een beetje een nadeel want er stond enorm veel wind.
Zondag had ik dus een beter gevoel en ik kon ook makkelijk mee met de mannen rond mij. Ik heb zelfs nog redelijk veel kopwerk in mijn groepjes gedaan."
Veel fietsende vrouwen zijn terughoudend tegenover marathon als discipline. Ze vrezen of ze z’n lange afstand aankunnen. Wanneer heb jij besloten om marathons te rijden en wat was de aanleiding ertoe?
“In 2002 heb ik op aandringen van mijn zus een mountainbike gekocht om aan toertochten deel te nemen. Na een half jaar was er in Leopoldsburg een toertocht van honderd kilometer en ik wou dat best eens proberen.
Ik heb dat zonder grote problemen uitgereden en vanaf toen zocht ik regelmatig de langere afstanden op. In 2004 begon ik deel te nemen aan de echte marathons.”
Verschilt je training en materiaal voor de marathon van bijvoorbeeld cross countrytraining en materiaal?
“Ik denk dat ik iets meer op uithouding moet trainen dan een xc-renner, maar voor de rest doe ik ook intervaltraining en bloktraining. Sinds vorig jaar heb ik ook een andere trainer en ik train ook meer op techniek, wat duidelijk zijn vruchten afwerpt.
Qua materiaal is het ongeveer hetzelfde. Enkel wat betreft bandenkeuze verschilt het misschien een beetje, omdat je bij xc kan verkennen en zien welke bandenkeuze het beste is. In een marathon kom je verschillende ondergronden en omstandigheden tegen. Je hebt een goede allround band nodig."
(c) Shesports.nl
Reageer
Je bent momenteel niet ingelogd, log in om een reactie achter te laten.