Op tweede Paasdag wordt traditiegetrouw de marathon van Utrecht gelopen. Onlangs was er ophef over het prijzengeld: Nederlandse winnaars zouden 1000 euro prijzengeld ontvangen, terwijl een niet-Nederlandse winnaar slechts 100 euro ontvangt. Aan sportsociologe en onderzoeker Agnes Elling vroeg ik in hoeverre er sprake is van discriminatie.
De laatste tijd is er veel ophef over de Utrecht marathon. De Keniase bond is boos, omdat hun atleten veel minder prijzengeld ontvangen dan de Nederlanders. Is dit wel geoorloofd?
"De vraag of een Keniaanse marathonwinnaar minder prijzengeld zou mogen ontvangen dan een ‘Hollandse’ winnaar is formeel een juridische vraag, die ik niet kan beantwoorden.
Vanuit moreel oogpunt lijkt het me zeker een vorm van discriminatie, er wordt ten onrechte onderscheid gemaakt in nationaliteit. Maar dat gebeurt wel vaker in de sport, die ten slotte georganiseerd is rondom nationaliteit.
Aan wereldkampioenschappen mogen ook enkel de besten uit een land meedoen. Dat betekent soms dat bijna zekere medaillewinnaars worden uitgesloten, omdat er al een nationale kandidaat meedoet.
Wat de Utrechtse marathonorganisatie betreft, zal het juridisch waarschijnlijk alleen mogelijk zijn om een ‘buitenlandse’ winnaar – met een niet-Nederlandse nationaliteit - uit te sluiten van hoger prijzengeld, dus ook als het een Japanner of Spanjaard betreft."
Wat zou er gebeuren als Lornah Kiplagat mee zou doen?
"Interessant zijn natuurlijk wel de (impliciete) relaties tussen nationaliteit, etnische achtergrond, huidskleur en ook gender.
Bij de Nederlandse vrouwentop zijn tenslotte ook vrouwen met een Keniaanse etnische achtergrond actief. Ook als het op een of andere wijze juridisch geoorloofd is om het prijzengeld voor een ‘Hollandse’ winnaar hoger te laten zijn dan voor een Keniaanse of andere buitenlandse winnaar met een ‘witte’ of ‘zwarte’ huidskleur, dan blijft de vraag of de organisatoren niet vooral op zoek zijn naar een ‘witte’ winnaar."
Waarom zijn de Kenianen zo enorm goed in marathonlopen?
"Dat zoveel Kenianen goed zijn in hardlopen lijkt zowel voort te komen uit bepaalde fysieke bouw, geografische kenmerken (onder andere trainen op hoogte) die van invloed zijn op het fysieke gestel en sociologische kenmerken, waardoor hardlopen in Kenia tot volkssport is uitgegroeid.
Het heeft in ieder geval niet direct met huidskleur te maken, wat in de media veelal gesuggereerd wordt, want niet alle volkeren met een ‘zwarte’ huidskleur blinken uit in de marathon (of de sprint). Je kunt het deels vergelijken met de Nederlandse schaatscultuur, die mede afhankelijk is van geografische ligging, maar niet gerelateerd aan ‘witheid’ van onze kampioenen."
(c) Shesports.nl
Heb je een vraag voor Dr. Agnes Elling? Stuur een mail naar redactie@shesports.nl.
Wat is jouw mening? Laat het hieronder weten!!!
Reageer
Je bent momenteel niet ingelogd, log in om een reactie achter te laten.