Door: Marcia Jansen

Ik doe alweer zo’n ruime tien jaar aan triatlon, maar een wedstrijd zó vroeg in het seizoen had ik nog niet eerder meegemaakt.

Normaal pak ik routinematig mijn tas in, maar dit keer moet ik wat langer nadenken. De weersverwachtingen lijken redelijk goed, maar in maart kan je toch nog van alles verwachten.

Buiten zwemmen?

Naast mijn triatlonpak, stop ik ook nog een wielershirt met korte mouwen, shirt met lange mouwen, beenstukken en mouwstukken in mijn tas. Als mijn oog valt op mijn wetsuit (pak van neopreen zodat je het tijdens het zwemmen niet te koud krijgt) slaat de twijfel in alle hevigheid toe. Het zwemmen zal toch niet in buitenwater zijn?

Snel check ik de site van de wedstrijd. Er wordt gezwommen in zwembad de Polfermolen in hartje Valkenburg. Ik klik door naar de website van het zwembad. Slik, er is een binnen- en buitenbad, maar als ik verder lees zie ik dat het buitenbad tot de zomer gesloten is… pfew!

Wat is het zwaar!

Een dag voor de wedstrijd verkennen collega-triatlete Riikka Kelja en ik het fietsparcours. Het ligt er mooi droog bij, maar wat is het zwaar! Direct na het zwemmen mogen we offroad de Cauberg op (de planning was om door de grotten te gaan, maar daar besloot de organisatie vanwege financiële redenen helaas van af te zien) en later krijgen we nog twee keer de Brakkeberg voor de kiezen.

Na een nacht vol regen, verkent Riikka op de dag van de wedstrijd voor de zekerheid nog een keer het rondje, dat er ineens een stuk modderiger bij blijkt te liggen. Voor de start worden dan ook nog snel even de banden gewisseld.

Lekker warm

Rond het middaguur breekt in Valkenburg de zon door en wordt het lekker warm. Toch besluit ik mijn fietsshirtje klaar te leggen, want voor mijn triatlonpak zonder mouwen vind ik toch net wat te koud.

Het blijkt wel een vertragende factor te zijn. Als ik na 500 meter zwemmen in de voorhoede op de kant klim, duurt mijn wissel naar het fietsen wel erg lang, omdat het shirt ergens bovenaan mijn rug blijft steken en met geen mogelijkheid naar beneden wil. Na wat gesjor zit het dan toch op zijn plek en kunnen de helm op en de fietsschoenen aan.

Eenmaal op de Cauberg neem ik nog een ‘gelletje’, want door alle beklimmingen (steil) en afdalingen (modderig) is er weinig tijd om nog iets te eten.

Genieten in het bos

Gek genoeg heb ik geen moeite met de beklimmingen, maar spelen de afdalingen me parten. Maar het is wel genieten in het bos. Zulke parkoersen kom je in Nederland maar weinig tegen.
Na twintig kilometer mountainbiken, kunnen de fietsschoenen voor de hardloopschoenen worden verruild. Het begint makkelijk, lekker vlak en na een kilometer gaat het in vliegende vaart de Brakkeberg naar beneden.

Daarna gaan we al snel offroad met als toetje de Brakkeberg. Het is ook nu weer modderig en ik bedenk me dat ik voor mijn verjaardag een paar trailschoenen cadeau moet vragen. Hard gaat het dan al lang niet meer.

Vijfde

Vlak voor de finish word ik ook nog eens ingehaald en zak daardoor naar plek vijf in de wedstrijd en op die positie finish ik ook. Dat lijkt misschien een leuk resultaat, ware het dat ik daarmee meteen ook de laatste vrouw in de wedstrijd ben. Toch maar weer eens wat meer gaan fietsen en lopen.

De volgende offroad triatlon voor mij staat op 10 juli op het programma in de Franse Vogezen. Gelukkig nog tijd genoeg om in vorm te komen.

Meedoen aan een triatlon?

Lijkt het je leuk om ook een keer een triatlon te proberen? Schrijf je dan in voor de Vrouwentriatlon in Utrecht (26 juni) of Beesd (14 augustus).

Tijdens deze evenementen kunnen vrouwen (vanaf 16 jaar) op een laagdrempelige manier kennismaken met de triatlonsport. Deelneemsters kunnen kiezen uit een 1/16 (250m zwemmen, 10 km fietsen en 2,5 km hardlopen) of een 1/8e triatlon (500m zwemmen, 20 km fietsen en 5 km hardlopen).

Deelnemen kan op een racefiets, mountainbike en zelfs op een stadsfiets. Kijk voor meer info (en trainingsschema’s) op www.vrouwentriathlon.nl

(c) Shesports.nl