Stichting Alpe d’HuZes is opgericht om de onmacht die door kanker ontstaat om te zetten in kracht: kracht putten uit emotie. De deelnemers fietsen op 9 juni zes keer de Alpe d’HuZes op om geld in te zamelen voor onderzoek naar kanker.

Norine:

“Ik heb in mijn directe omgeving niet van heel dichtbij iemand verloren aan kanker. Een van mijn beste vriendinnen heeft tongkanker gehad en dat heeft me wel doen beseffen dat het zomaar opeens op je pad kan komen. Het maakt niet uit hoe oud je bent of hoe je leeft.”

“Wat zou het fantastisch zijn dat we met z’n allen steeds minder mensen verliezen door kanker. Wat zou het fijn zijn als de prognose kanker niet meer direct geassocieerd wordt met de dood.”

“Sinds eind augustus 2010 ben ik aan het fietsen. Na wat trainingen in Nederland, heb in september de bergen van Italië verkend. Enthousiast gemaakt door collega’s heb ik besloten mee te doen aan Alpe d’HuZes. Tegelijkertijd werk ik gelijk aan tweew van mijn goede voornemens voor 2011: veel wielrennen en me inzetten voor het goede doel.”

Miki:

“Ik ben arts en verricht onderzoek naar nierkanker. Mijn werkzaamheden en onderzoeksfaciliteiten waren zonder giften van particulieren nooit mogelijk geweest. Hierdoor heb ik ervaren hoe belangrijk geld is voor onderzoek.

“Ik doe mee met de teams van het NKI (nationaal kankerinstituut) van het Antoni van Leeuwenhoek ziekenhuis in Amsterdam. Allemaal mensen die dagelijks meemaken wat voor grote impact kanker op je leven kan hebben.”

“Door mee te doen aan de Alpes d'HuZes hoop ik anderen ook de mogelijkheid te geven om goed onderzoek te verrichten en de huidige zorg te kunnen verbeteren.”

“Van de Alpes d'HuZes verwacht ik met name heel veel spierpijn! Dit is de eerste keer dat ik meedoe en ik heb nog nooit op een racefiets gezeten. Afgelopen zaterdag heb ik mijn eigen fiets besteld.”

“Het lijkt me een ontzettend leuke, maar ook grote sportieve uitdaging. Wat ik ook erg mooi vind, is dat veel mensen een naaste aan kanker hebben verloren en in hun naam de berg op fietsen. Bijzonder om hieraan te mogen deelnemen!”

Heidi:

“Ik ga dit jaar in ieder geval één keer fietsen en één keer hardlopen.”

“Ik heb vorig jaar ook meegedaan. Mijn drijfveer was Liesbeth, moeder van vijf kinderen, vreselijk sportief en net herstellende van twee chemokuren tegen leukemie. Mijn man John en ik hebben vorig jaar voor Liesbeth gefietst.”

“Dit jaar fietsen we met een team en fietsen we samen met Liesbeth, haar man Bernard en zoon Jorrit naar boven. De twee René’s complementeren het team van zeven personen.”

“Met Liesbeth in ons midden fietsen we omhoog, maar niet alleen voor haar. Op mijn bagagedrager zit Corinne, de vriendin van mijn schoonzus, die net drie keer geopereerd is aan borstkanker en nu de chemokuren moet doorstaan. Ik ga voor haar de berg op en zal haar tijdens mijn rit bellen, om haar te steunen en mijzelf af te leiden.”

“De hardlooptocht wordt een ander verhaal, want daar ben ik zeker drie uur mee bezig. Ik loop in ieder geval voor mijn oom, die twee jaar terug overleed aan een melanoom, mijn moeder, die hersteld is van een non-hodgkin lymfoom op haar lever, mijn schoonmoeder die huidkanker heeft en mijn schoonvader, die prostaatkanker heeft gehad.”

“Als toetje gaan we met z'n allen aan het eind van de middag nog één laatste keer omhoog op de fiets. Afzien zullen we, opgeven is geen optie, tranen zullen er weer vloeien, maar we gaan ook vreselijk genieten!”

Doe je ook mee aan de Alpe D'HuZes? Beschrijf dan hieronder wat jouw drijfveer is!


(c) Shesports.nl