Vorige maand zou ik mijn eerste mountainbiketoertocht rijden. Jammer genoeg werd de tocht veertien uur voor de start afgelast vanwege de winterse omstandigheden die gevaar op konden leveren voor de deelnemers. Afgelopen weekend kreeg ik een herkansing!
Via Hyves ontvang ik via Shesports-lezeres Cindy uitnodigingen voor verschillende toertochten. Cindy en ik hebben elkaar nooit ontmoet, maar net als ik is ze op zoek naar iemand die met haar een toertocht wil rijden.
Via email spreken we af te ontmoeten in Nuenen om ‘het dak van Brabant’, een uitgezette toertocht van 30, 40 of 50 kilometer, te fietsen. We wisselen mountainbikefoto’s uit, zodat we elkaar zondagochtend rond 9:30u niet mis kunnen lopen.
Zondagochtend is het erg vroeg. De spelletjesavond met vrienden was zaterdagavond toch wel erg gezellig. Ik heb maar vijf uur geslapen. Het liefst draai ik me nog een keer om. ‘Ik kan ook vanmiddag gewoon een rondje gaan rijden met mijn mountainbikemaatje Eric’, denk ik halfslaperig. Maar ik wil Cindy niet in de steek laten.
Het is koud en mistig en ik heb moeite met wakker worden. Als ik na driekwartier rijden nog steeds niet echt wakker ben en verdwaal omdat mijn TomTom het heeft begeven, denk ik: "Waar ben ik aan begonnen op de zondagmorgen? Vriendlief ligt nog lekker in een warm bed. Waarom lig ik niet lekker naast hem?". Tegelijkertijd heb ik wel enorm veel zin om te fietsen en probeer ik mijn zinnen te verzetten.
Gelukkig kom ik op de weg van Eindhoven naar Nuenen een colonne van auto’s met fietsdragers en mountainbikes tegen. Ik besluit ze te volgen en al snel tref ik een aardige man van Tourclub Nuenen die me een parkeerplekje aanwijst.
Het is een drukte van jewelste. Ik zie vooral veel mannen met stoere bikes en hele professionele fietspakjes. Enigszins geïntimideerd loop ik naar de inschrijftafel. Bij de inschrijftafel tref ik Cindy, een gezellige praatgrage dame van 39. Ze vertelt dat Sonja –oprichtster van MTB women- er ook is. Dat wordt een gezellig dagje!
Rond een uurtje of tien stappen we op de fiets. De route leidt langs bospaden, weiden en over een begroeide vuilnisbelt. Soms is het dringen en duwen; na een aantal regenachtige dagen is het weer droog en half Brabant lijkt op de fiets te zijn gestapt.
Gezellig is het wel, zo nu en dan komt er iemand even naast je rijden om een praatje te maken. Als fietsende meiden trekken we veel aandacht. ‘Een toertocht is altijd goed voor je ego’ volgens Sonja. We hebben dan ook de grootste lol met het belachelijk maken van de machomannen op het parcours. Zoals wanneer Sonja naar een groepje kerels roept dat ze niet naar haar billen mogen kijken terwijl ze haar lekke band vervangt.
We hebben een gezellige middag en genieten van het heerlijke fietsweer. Toch voelt het een beetje als skiën op een kunstskibaan, vooral wanneer we in langzaam tempo in een lange fietsfile van zo’n dertig bikers over een smal pad langs de snelweg rijden.
Mountainbiken is voor mij een manier om te genieten van de natuur en om het gevoel van ultieme vrijheid te beleven. Als ik aan mountainbiken denk, dan denk ik aan verlaten singletrails en weidse uitzichten over de Alpenweiden. Maar wie weet lees ik gewoon te veel mountainbikebladen. Biken in Nederland is anders, daar ben ik na deze tocht wel achter.
Nederlanders zijn immers een hutjemutjevolk dat van Koninginnedag, de Nieuwjaarsduik, Oranjecampings en de Elfstedentocht houdt. En als je met die instelling naar een toertocht gaat dan kun je best een hele leuke dag beleven!
Mijn eerste toertocht was in ieder geval weer een unieke (sport) ervaring!
© Shesports.nl
Reageer
Je bent momenteel niet ingelogd, log in om een reactie achter te laten.