Dit jaar vindt het plaats in Erzurum, een plaats in Oost-Turkije. Niet echt een land waarvan je verwacht dat je er ook kan snowboarden. Het is een plaats wat zich graag op de kaart wil zetten als internationaal skigebied en naar horen zeggen zijn kosten nog moeite gespaard om er een groots evenement van te maken.

Istanbul

Zaterdagochtend vertrek ik om 6:00 vanaf Schiphol om via Zurich naar Istanbul te vliegen. De organisatie heeft geregeld dat alle atleten vanuit Istanbul  met vliegtuigen vervoerd worden naar Erzurum.

Helaas moet ik wel even wachten op deze vlucht in Istanbul. Gelukkig kom ik een man tegen die technisch official is bij de FISU, de organisatie die het evenement organiseert. Hij is gold member en vraagt of ik mee wilde naar de lounge. Daar zeg ik natuurlijk geen nee tegen en zo breng ik mijn uren op het vliegveld redelijk comfortabel door.

Vervolgens gingen we met een vliegtuig vol atleten naar Erzurum. Daar staat Hans, de Nederlandse Head of Delegation, mij al op te wachten om me naar het atletendorp te brengen.

Zondag 30 januari

Vandaag staat mijn eerste trainingsdag op het programma. We worden allemaal met bussen vervoerd en dat loopt allemaal op standje chaotisch!

We komen er al snel achter dat de piste er slecht aan toe is. De voorafgaande dagen heeft op onze piste de mogulwedstrijd (buckelpiste, red.) plaats gevonden en dat is nog goed te merken aan de sneeuw.

Boardercross

Het is lastig om goed in een ritme te komen en na een aantal runs begeven mijn benen het, omdat ze hard moeten werken. We besluiten nog even bij de boardercross te gaan kijken en gaan daarna weer richting het atletendorp.

Ik ben toch nog wel erg moe van de reis en al snel lig ik lekker een middagdutje te doen. Na het avondeten ga ik met de Canadezen naar de gamehal waar de atleten gratis gebruik van mogen maken. Na heel wat potjes pool, airhockey en tafelvoetbal gaan we nog een potje bowlen. Helaas heb ik hier niet zo heel erg veel aanleg voor. Ik verlies dus dik! Daarna gaan we met zijn allen nog wat drinken, want naast het sportieve aspect van de Universiade is het ook gewoon heel erg gezellig!

Maandag 31 januari

Vandaag staat de officiële training op het programma. Dit betekent dat er twee courses (parcours) worden gestoken en dat we kunnen trainen. Tijdens het ‘warmboarden’ botst ik vol tegen de coach van de Oostenrijkers op die ineens uit de slalom schiet.

Pols gebroken?

Mijn pols doet enorm veel pijn en even ben ik bang dat hij misschien gebroken is. Ik heb er gelijk door het medische team naar laten kijken maar we komen tot de conclusie dat hij niet gebroken is en ik dus gewoon verder kan trainen.

Helaas is de piste er vandaag niet veel beter aan toe dan gisteren en dus is het hard werken tijdens de training. Omdat de wedstrijd morgen is besluit ik mijn lichaam niet teveel te belasten. Terug in het dorp ga ik gelijk even naar de fysio om naar mijn pols te laten kijken. Deze is gekneusd. Na een massage voelt het alweer een stuk beter.

Lees verder om te weten hoe Annemieke's wedstrijddag is verlopen