Dinsdag 1 februari

Vandaag is het de wedstrijddag. Eerst maar even ontbijten. Nee, dat lukt niet van de zenuwen. Daarna vertrek ik met een meisje en haar coach uit Nieuw-Zeeland richting de wedstrijdpiste.

Lekkere slalom

We zien we dat de slalom nog helemaal niet af is. We beginnen de dag met vertraging. Een half uur later dan gepland kunnen we beginnen met het verkennen van de slalom. Ik krijg al snel door dat het team de piste super heeft kunnen prepareren en dat er ondanks de slechte condities en de vele sneeuw die er die nacht was gevallen een super lekkere slalom staat.

Adrenaline

Ik heb nog nooit zo uitgekeken naar de start. Dan mag ik (eindelijk) starten en mijn hard gaat harder kloppen. Bovenaan de start voel ik de adrenaline door mijn lichaam gaan. Wat een heerlijk gevoel is dat toch! Piep, piep, piep en go!!! IK heb een geweldige start en ik loop lekker de slalom door.

Kwalificeren voor finale

Ik voel de sneeuw onder me door glijden en de poortjes zoeven voorbij. Eenmaal over de finish is het als snel duidelijk dat ik nog een tweede run mag maken. Ik zie op de lijst dat ik er redelijk voor sta en dat ik me met een goede run kan kwalificeren voor de finales. Het is dus alles of niks en zo sta ik dan ook aan de start.

Diepe sneeuw

Zeven gates gaat het goed, maar dan hapt de neus van mijn snowboard in een hoopje losse sneeuw en kan ik niet meer corrigeren. Boem daar ga ik. Ik sta snel op, maar inmiddels ben ik mijn lijn helemaal kwijt waardoor ik in de diepe sneeuw beland.

Goed gevoel

Helaas is het niet zo gegaan zoals ik had gehoopt maar het gevoel was zeker goed. In mijn tweede run lag ik wat voor op mijn tegenstander en dat heeft me een goed gevoel gegeven!
Samen met wat vrienden kijk ik de wedstrijd verder af. Het is nog een hele spannende wedstrijd met een toch wel verrassende uitslag. Daarna pak ik mijn tas in en samen met de andere snowboarders maken we er nog een gezellig feestje van. De volgende dag gaan we met een vliegtuig vol richting huis.

Supermooie ervaring

Ondanks dat ik niet de prestatie heb kunnen leveren die ik voor ogen had is de Universiade een supermooie ervaring geweest. De verbondenheid onder sporters is geweldig en het is fantastisch om zo’n evenement mee te maken.

Erzurum heeft een fantastische prestatie geleverd en ik moet Hans van Rooijen bedanken voor zijn geweldige uitvoering van zijn rol als chef de mission. Ook Carla en Roel van de NskiV hebben hun uiterste best gedaan om ervoor te zorgen dat alles goed is verlopen en dat we hebben kunnen genieten. Over twee jaar is de Universiade in Maribor, het is dan mijn laatste kans en ik hoop ook zeker dat ik er dan bij mag zijn!