In de kleedkamer trekken we onze nieuwe outfit van Saucony uit het plastic, het voelt een beetje gek. De dames om ons heen lopen met mutsen, handschoentjes en op schoenen met spikes richting de start.

Euh, spikes? Zou je die echt nodig hebben? Het zal wel wat meevallen toch? We trekken gewoon heel stoer ons complete Saucony setje aan met gewone hardloopschoenen eronder, geen gespike, gewoon gaan!

Het juiste ritme

Het besneeuwde parcours ziet er mooi uit, en ik heb geen idee hoe zwaar het zal zijn, maar ik heb er veel zin in. De eerste vijf minuten gaan prima maar ik voel wel dat het zwaar is, ik wachtte eigenlijk op een vlak stukje, zodat ik in een ritme kan komen.

Maar in mijn 25 minuten en 59 seconden durende cross geen ritme gevonden door alle bochten, heuveltjes en verschillende ondergronden. Daarnaast heb ik continu het idee dat ik geen kracht kan zetten door de hier en daar besneeuwde paden. Ik besluit mijn pas wat te verkleinen, het helpt maar het blijft pittig.

Verzuurde benen en spierpijn

Eenmaal over de finish ben wil ik alleen nog maar een bankje om even op te zitten. Ik voel me net een schaatser met zwaar verzuurde benen! Maar het was superleuk, en na vijf minuten sta ik alweer te swingen op een goed muziekje. Wanneer mogen we weer?

Er is natuurlijk nog wel een verschil tussen de die-hard crossers en de mensen die voor het eerst mee willen doen aan een bosloopje. Een beetje trainen op onverharde paden of in een bos is geen overbodige luxe. Maar ook op gewone hardloopschoenen gaat dat prima. Spierpijn krijg je de eerste keer toch wel.

Hester's finish @ Sylvestercross from Roelien Luijt on Vimeo.

(c) Shesports.nl

Lees ook:

Christianne mist bijna de Sylvestercross

Sylvestercross: voorbeschouwing

Redactie goes Sylvestercross