Kort voor aanvang van de Tour de France krijg ik een uitnodiging van het Oostenrijkse Pitztal. Of ik een keer mee wil in één van de volgwagens tijdens een profwielerwedstrijd. Hoewel wielrennen nooit mijn favoriete kijksport is geweest, besluit ik toch mee te gaan.
De eerste etappe (na de proloog) van de Ster Elektro Tour gaat van start in Eindhoven en eindigt na 146 kilometer in het Limburgse Geleen. Voor het stadhuis verzamelen de renners en ploegleiders zich. Ik neem een kijkje bij de Rabobankbus, zie hoe de fietsen geprepareerd worden en ontmoet Lars Boom, Michael Boogert en Pieter Weening in levende lijve.
Het Pitztal is één van sponsoren van de Nederlands-Belgische wielerronde. Elke dag mag er een klein aantal genodigden mee in een gastenwagen. Samen met Matthijs Winter, hoofdredacteur van Reizen Magazine en Gerdri den Dolle, directrice van Communigate en de mannen van PR Pitztal nemen we plaats in de bus van chauffeur en oud-wielrenner John Vingerling.
We rijden voor de wielercoureurs uit, begeleid door politie en organisatie. Vandaag gelden er geen verkeersregels. We overtreden de maximumsnelheid, rijden op de linkerweghelft en parkeren waar het niet mag. Al na enkele minuten parkeren we de auto langs de weg, zodat we de renners voorbij kunnen zien scheuren. Dit gaat hard! Na nog geen minuut springen we weer de auto in, op weg naar de volgende passage.
Via de interne tourradio houden we de koers in de gaten. John hoopt op een vroege ontsnapping, zodat we achter de kopgroep aan kunnen rijden. Al na een half uurtje is het zover, zes renners hebben een voorsprong van meer dan twee minuten op het peloton. Als een gek scheurt John over de binnenweggetjes om vervolgens achter de kopgroep uit te komen. Dit is te gek! We kunnen de renners zowat aanraken. Voor de wind halen ze snelheden van bijna zestig kilometer per uur.
Het leukste moment volgt bij de ravitaillering, waar de renners al fietsend een zakje met eten en een bidon in ontvangst nemen. De bidons vliegen ons om de oren; de meeste renners nemen twee slokken en gooien de bidon weer weg. Voordat we de auto weer ingaan scoren we nog snel een paar bidons voor eigen gebruik.
Hierna rijden we weer voor de tour uit, zodat we de renners in het centrum van Geleen kunnen opwachten als ze over de finish komen. Met mijn neus op de finishlijn zie ik dat in de laatste tien kilometer de kopgroep is bijgehaald. De tour eindigt in een spectaculaire massasprint, die wordt gewonnen door de Spanjaard Francisco Ventoso.
Tijdens de afsluitende borrel besef ik dat ik een geweldige dag heb gehad. Wielrennen is veel interessanter en spectaculairder dan ik ooit had gedacht. Dit jaar zapte ik voor het eerst niet weg bij het Tourjournaal. Sterker nog, ik ben zelfs met vriendlief voor opgebleven om de herhalingen te kunnen zien. Wielrennen is leuker dan je denkt!
© Shesports.nl
Reageer
Je bent momenteel niet ingelogd, log in om een reactie achter te laten.