Ruim een jaar geleden bezocht ik de Olympiaschanze in Garmisch-Partenkirchen. Op deze 125 meer hoge schans wordt elk jaar traditiegetrouw het Nieuwjaarsspringen gehouden. Sindsdien lijkt het me geweldig om te leren ‘vliegen op ski’s’. In Wörgl bestaat sinds 1 januari de mogelijkheid voor beginners om te leren skispringen. Samen met een Duitse dertiger, afkomstig uit Düsseldorf krijg ik de primeur en mag ik als eerste ‘toerist’ op deze schans leren skispringen.

Nationale selectie

Ik word ontvangen door Kurt en Andreas. Beide heren zaten in een ver verleden zelf in het ÖSV kader, de nationale selectie van Oostenrijk. Kurt is de eigenaar van skiclub Wörgler Flughunde, Andreas is clubtrainer. De skiclub is met 35 actieve leden de grootste skispringclub van Oostenrijk. Op de drie schansen van respectievelijk 17, 27 en 38 meter hoogte heeft vorige maand het nationale team van Oostenrijk nog getraind. “Zelfs Schlierensauer (winnaar van het wereldbekerklassement ‘08/’09, red.) komt hier af en toe trainen”, vertelt Kurt trots. “Onze schans is niet hoog, maar heeft precies de juiste verhoudingen. Hier kunnen atleten de afsprong en landing optimaal trainen.”

Brakke benen

Bij een kopje koffie leggen de trainers ons de basis van het skispringen uit. Ik ben blij dat we eerst even rustig aan doen. Ik merk dat ik gisteren de jaarwisseling gevierd heb. Terwijl Kurt vertelt over de basishouding, het afspringen en uitstrekken, maak ik me mentaal klaar voor mijn eerste skispringles.

Buiten oefenen we de basishouding en de afsprong zonder ski’s. Ik wil elke keer te explosief opspringen, waardoor mijn lichaam uit balans raakt. Andreas leert me ontspannen te zijn en rustig en beheerst op te springen. Vervolgens pakken we de latten erbij. De ski’s zijn plat en breed. De bindingen staan helemaal achterop de ski gemonteerd.

Gebroken pols

Vervolgens nemen we de ski’s mee naar de landingsheuvel. Omdat de ski’s zo lang zijn en over nagenoeg geen kanten beschikken, leren we eerst om te wennen aan de ski’s. Het is de bedoeling dat we over de steile landingsheuvel naar beneden glijden en in ploeghouding tot stilstand komen. De Duitser gaat eerst. Appeltje, eitje, dat moet ik ook kunnen! Ik trek mijn lange logge latten aan en word door de trainer vast gehouden. Als ik een beetje achterover leun schieten mijn ski’s uit. Ik val achterover, terwijl mijn ski’s naar beneden glijden en 300 meter verder tot stilstand komen. De ski’s worden opgehaald en de bindingen worden strakker vastgezet.

Beginners starten met gewone skischoenen op ski’s met normale skibindingen. De bindingen zien eruit als oude huurbindingen en staan afgesteld op 1,5. De ski’s worden maximaal vastgedraaid. Nu moet het goed gaan volgens Kurt. Als ik aan poging twee begin ben ik toch iets zenuwachtiger; wat als mijn ski’s uitschieten als ik naar beneden ski? En ja hoor, weer val ik achterover en glijden mijn ski’s pijlsnel naar beneden. Nu ben ik het zat! Ik ga hier toch niet met brak materiaal leren skispringen? Ik denk aan de keer dat mijn eigen skibinding kapot was en mijn ski tijdens de landing van een sprong op de indoorbaan uitvloog. Ik brak mijn pols en kon mijn ski weggooien. Ik tel tot tien en wacht tot de trainer met een oplossing komt.

Adrenaline

Gelukkig blijkt driemaal scheepsrecht te zijn. Ik krijg een paar nieuwe ski’s en na een kwartier aanklooien sta ik voor het eerst op skispringski’s. Hierna verloopt de training vlekkeloos. We leren glijden, springen, strekken en na een uur les mag ik al de ‘echte’ schans op. De Duitser is bang en laat mij voor en doet alsof hij nu opeens een heuse gentlemen is geworden. Voor het eerst voel ik de adrenaline door mijn lijf gieren. Nog één keer focus ik mij op mijn taak: gaan staan, glijden, in de springhouding, afzetten, strekken, bovenlichaam stilhouden, landen, rustig glijden en een ploeg maken. Dan krijg ik van Andreas het teken om te gaan. Daar ga ik, ik vlieg! Nou ja, heel even dan.

De sprong gaat goed, het is zelfs makkelijker en minder eng dan ik had gedacht. “Je bent een natuurtalent” roept Kurt van bovenaan de schans. De Duitser springt ook. Nou ja, hij laat zich van de schans afglijden. Terwijl ik via de steile trappen weer naar boven loop fluistert zijn vrouw dat mijn sprong er echt goed uit zag. Ik geniet van mijn succes en blijf nog een uurtje oefenen. Ik weet steeds meer hoogte te maken. Wat een geweldig gevoel!

Wedstrijd

Na de les genieten we nog even na in de bar. Hoewel ‘we’ misschien niet helemaal juist is. Met een somber gezicht komt de Duitser op mij af en geeft me een hand. “Gratuliere, dus hast gewonnen!” Hoezo, was het een wedstrijd dan? Ik ben toch nooit competitief? Ahum!

Gute Rutsch ins Neuen Jahr!

(c) Shesports.nl

Lees ook:

Lara Thomae wil naar de Spelen

Leer vliegen op ski's