Jantiene Hannessen (36) is fanatiek duursportster. In oktober deed ze mee aan een trailrunningwedstrijd in het Zuid-Duitse Sankt Wendel. “Je kunt trailrunning het beste omschrijven als hardlopen over avontuurlijke paadjes."
Jantiene: "Je kan onderweg van alles tegenkomen; boomstronkjes, trappen, wortels, modder, zand, grote keien, nat gras en slootjes. Vaak zitten er ook hoogteverschillen in de vorm van bergen of heuvels in het parcours om het extra uitdagend te maken.
“Ik vind de beleving vergelijkbaar met mountainbiken lijken. Een sport waar ik meer ervaring in heb.”
"Het parcours gaat dwars door de natuur. Dat vind ik prachtig. Je weet niet wat je tegen gaat komen onderweg. Je weet ook niet hoe je lijf op verschillende hindernissen zal reageren. De duur van een trailrunwedstrijd is ook niet in te schatten. Een wedstrijd van 20 kilometer over vlak asfalt duurt maximaal anderhalf uur. Het afleggen van dezelfde afstand in een trailrunwedstrijd kan wel twee keer zolang duren!"
“Je hebt dan ook met een heleboel verschillende zaken te maken zoals je aanpassen van je voeding en je kleding. Veel mensen dragen een rugzakje tijdens zo'n wedstrijd. Dat het succesvol finishen van zo'n wedstrijd met heel veel meer facetten te maken heeft dan alleen hardlopen daagt mij uit. De voorbereiding is al een feest op zich.”
“De laatste 10 kilometer van de laatste dag. Ik had er toen bijna 60 kilometer opzitten. Het was mijn eerste trailrunwedstrijd. Ik voelde een soort euforie en wist dat ik het ging halen.”\
“Ondertussen liep ik in een geconcentreerde trance over mooie paadjes door de natuur. Alleen het knisperen van de bladeren onder m'n schoenen, het spetsen van het water, het glibberige geluid van de gladde klei-modder ... echt gaaf! Niet uit te leggen ... ik voel het plezier weer als ik hieraan terugdenk... zo leuk!”
“Eigenlijk heb ik me niet specifiek voorbereid voor deze wedstrijd. Het was meer een 'najaars-hardloop grapje' waar ik ontzettend veel zin in had. Het afgelopen jaar had ik veel halve en 2/3e triatlons gedaan. Met de conditie en loopkilometers zat het dus wel goed. In de laatste maand ben ik wel zoveel mogelijk offroad gaan lopen zodat ik goed kon reageren op een oneffen ondergrond. Ik liep veel over mountainbikeroutes."
“Met vallen en opstaan en met tranen en tuiten, maar ik was er altijd van overtuigd dat het moest kunnen om intensief te sporten met astma. Uiteindelijk heb ik geleerd dat ik een lange rustige warming-up nodig heb om mijn longen rustig te laten wennen aan de inspanning.”
“Echter, door het sporten worden de longen juist veel sterker, waardoor ik inmiddels aan een kwartiertje opwarmen genoeg heb. Alleen met koud weer of bij andere extreme omstandigheden kies ik voor een lange warming-up. Een warming-up kan dan wel 45 minuten tot een uur duren. Als ik dat niet doe wordt mijn luchtpijp dicht geknepen en dan ben ik niets waard die dag.”
“Triatlon is voor mij begonnen door het kijken naar de Embrunman in Frankrijk in 2004. Eén van de zwaarste hele triatlons van de wereld. Ik had toen geen benul van de afstanden, maar had wel gelijk zoiets 'dat wil ik ook!'. Zes jaar later gaat het gebeuren. Ik ga in 2010 de Embrunman doen; 3.8 km zwemmen, 188 km wielrennen waarbij 5000 hoogtemeters worden afgelegd en tot slot nog een hele marathon door de prachtige omgeving van Parc des Encrins.”
“Als voorbereiding doe ik mee aan het NK Long Distance triathlon in Stein (Nederland), La Marmotte (wielerwedstrijd in Frankrijk van 180 km met 5000 hoogtemeters) en de Long Distance Alpe 'd Huez triatlon (ook in Frankrijk).”
(c) Shesports.nl
Reageer
Je bent momenteel niet ingelogd, log in om een reactie achter te laten.