Deborah Gravenstijn wilde nog één keer vlammen. Donderdag stond zij tijdens het WK in haar thuishaven Rotterdam voor de laatste keer op de mat.
Dit artikel verscheen op 27 augustus 2009 in de rubriek 'Nieuws' van shesports.nl.
Met gemengde gevoelens stapte de 35-jarige joduka van de mat. “Ik had gehoopt dat het langer dan één ronde zou duren, maar ik ben niet teleurgesteld. Er zijn vandaag genoeg mensen aanwezig die heel trots op me zijn. Ik ga nu douchen en daarna neem ik plaats op de tribune en ga ik mijn supporters knuffelen”, aldus Gravenstijn direct na haar uitschakeling in een interview met shesports.nl.
Ogenschijnlijk opgelucht blikte de Rotterdamse terug op de wedstrijd. “Het is jammer dat ik op deze manier van de mat gestuurd ben. Ik bevat het nog niet helemaal. Aan de andere kant heb ik er vrede mee. Het is klaar. Als je zo van de mat gestuurd wordt dan is alles wat je in de toekomst doet minder dan wat je ooit gedaan hebt.”
De wedstrijd verliep anders dan verwacht. Gravenstijn had met haar coach Marjolein van Unen de videobeelden van haar tegenstandster Morgane Ribout geanalyseerd. Nooit eerder kwam ze tegen de Française uit. “Ik zag al heel snel dat de gekozen tactiek niet de juiste was. Ik moest me tijdens de wedstrijd aanpassen. Dat is altijd lastig. Ribout kon daardoor wel haar vaste patroon handhaven.”
Gravenstijn kreeg drie waarschuwingen en werd uiteindelijk gediskwalificeerd (Hansoku Make). “Ik moest de grenzen opzoeken, maar de scheidsrechter gaf die mogelijkheid niet. Ik had het gevoel dat ik de wedstrijd langzaam naar me toe kon halen, maar de scheidsrechter gaf me de kans niet. Ik werd net voor tijd van de mat gestuurd”, aldus de analyse van de judoka.
“Op dit moment denk ik liever aan de hoogtepunten in mijn sportcarrière. Dat zijn de drie Olympische Spelen die ik mee heb mogen maken.” Gravenstijn stond in 2000 in Sydney voor het eerst op de Olympische tatami. Daar bereikte zij een vijfde plaats. Haar grootste successen behaalde ze op de Olympische Spelen van Athene en Peking. In Griekenland won zij de bronzen medaille en in China was zij goed voor zilver.
Volgens insiders was Gravenstijn de dagen voor het toernooi nerveus, onaardig tegen anderen zelfs. “Ik was twee dagen geleden zenuwachtig, alsof ik mijn eerste wedstrijd ooit zou hebben. Dat was heel apart.” Desondanks zou dit volgens de judoka niet de reden zijn voor haar verliespartij. “Tijdens de wedstrijd waren alle zenuwen weg. Ik heb puur verloren door een verkeerde tactische beslissing.”
Gravenstijn ontkent dat motivatieproblemen de reden zijn voor de beëindiging van haar carrière: “Anders zou ik hier niet staan. Elke vezel in mijn lijf heb ik getraind om hier te zijn, ik heb eindeloos in de touwen moeten klimmen. Dus hou op over motivatieproblemen. Ik word verslagen door mensen die ik vroeger versloeg. Je moet weten wanneer je moet stoppen.”
Gravenstijn heeft al plannen voor na haar topsportcarrière. De kapitein bij de luchtmacht blijft nog minimaal één jaar bij defensie. Daarnaast studeert ze sporteconomie aan de Randstad Academie in Rotterdam.
Ook wil ze in de toekomst mogelijk judotalenten gaan begeleiden. “Ik heb in het verleden alles zelf uit moeten zoeken. Ik loop al twintig jaar rond in de topsportwereld. Ik heb de contacten en de kennis. Ik wil de randvoorwaarden voor de talenten verbeteren. Niet als coach, maar als begeleider op afstand.”
“Het zal lastig worden om na mijn topsportcarrière nog echte uitdagingen te vinden, maar dat komt vast vanzelf wel. Ik heb genoeg te doen.”
© shesports.nl
Reageer
Je bent momenteel niet ingelogd, log in om een reactie achter te laten.